Najraniji zapis o pomračenju Sunca potiče iz Kine. Legendarni datum kada se pomračenje navodno desilo – 22. oktobar 2134. godine pre naše ere, nije sasvim pouzdan, iako su se istoričari i astronomi trudili da ga što preciznije utvrde.
Datumi nekih pomračenja koja su se desila kasnije, a opisana su u Bibliji, mnogo su pouzdaniji. U nekim slučajevima, datumi pomračenja su pomogali istoričarima da u vremenu smeste druge istorijske događaje.
Za drevne narode, pomračenje Sunca je bilo događaj koji se pamti. Od početka pisane istorije čovečanstva ljudi su takve pojave beležili. Ove beleške su kasnije pomogle da se pojava protumači, čak i predvidi. Novija istraživanja pokazuju zadivljujuće tačna zapažanja starih naroda, koja ukazuju da su neki megalitni spomenici, npr. Stounhendž, konstruisani da bi predvideli pomračenja Sunca.
Gotovo sve kulture sveta imaju veoma razvijenu mitologiju vezanu za pomračenja Sunca. Mnogi veruju da je pomračenje predznak neke prirodne katastrofe, smrti ili pada vladara.
Maštovite legende govore o nevidljivoj zmiji koja, za trajanja pomračenja, proždire Sunce.
Mnoštvo praznoverica objašnjava događaje vezane za pomračenje, čak i danas. U Indiji, ljudi ulaze u vodu sve do vrata, verujući da tim činom pomažu Suncu i Mesecu da se odbrane od zmije koja ih napada i hoće da ih proguta.
Zmaj je opšte prihvaćeni simbol pomračenja. Tako legendarni Stounhendž nazivaju i “Dracontia”, jer u njemu prebiva zmaj (lat. draco), a astronomi vremenski interval potreban Mesecu da se vrati u isti čvor na putanji nazivaju “drakonističkim”.
Legendarni zmaj (zmija) koji guta Sunce, simbol je prisustva nevidljivog u prostoru i vremenu…